Cesare Pavese Şiirleri

9 Eylül 1908 - 27 Ağustos 1950
18

ŞİİR


9

TAKİPÇİ

İtalyan şair, romancı, çevirmen ve eleştirmen.
Cesare Pavese, ailesinin yazlarını geçirdiği Torino'nun Santa Stefano Belbo köyünde bir memur çocuğu olarak doğdu. Torino Üniversitesi'nde edebiyat okudu. İngiliz ve Amerikan edebiyatına ilgi duydu; bitirme tezini Walt Whitman şiirleri üzerine yazdı. Öğrenimini bitirdikten sonra orta öğrenimini tamamladığı eski okulu Liceo d'Azaglio'da edebiyat ve dil dersleri verdi. Bu dönemde İngiliz ve Amerikan yazarları ile ilgili yazıları La Cultura dergisinde yayınlandı. Daha sonra bir arkadaşının kurduğu ...

Cesare Pavese

Ölüm gelecek ve bana senin gözlerinle bakacak-
eski bir vicdan azabı
yahut saçma bir günah gibi
sabahtan akşama dek
uykusuz, donuk, bizi izleyen ölüm.
Gözlerin dilsiz bir çığlık,

Devamını Oku
Cesare Pavese

Ateşli bir sevi gibi yeşeriverdi acılanarak
ateşini seyre dalan bir kin. Bir yüz,
bir ten sevişmişcesine.

Öluverdi teni çinlayan sesleri dünyanın.
Bir titreyiş kapladı varlıkları. Tümüyle

Devamını Oku
Cesare Pavese

Sokak lambalarının sessiz ışıkları süslüyor
geceyi tepeleri ve caddeleri

Yüksek yapılar arasında bitkin günün
uzayıp giden sancılanan yalnızlığı
yeniden yanıyor tüm kanımda

Devamını Oku
Cesare Pavese

Nasılsa kaldırımda bitmiş bir çiçeğim,
Nasılsa kaldirimda bitmis bir çiçek o

Tozlari, sesten, ilgisizlikten bunaldigim bir gün
Tuttum aşık oluverdim

Devamını Oku
Cesare Pavese

Uyuyan dosta ne diyeceğiz bu gece?
O tüyler ürpertici acının en dirençsiz
sözcüğü geliyor dudaklarımıza.
Uysalca konuşacağız onun sözetmeyen
yararsız dudaklarına bakıp

Devamını Oku
Cesare Pavese

Evden kaçmak için yolu geçmeyi
yapsa yapsa bir çocuk yapar,
çocuk değil ki artık
bütün gün sokaklarda sürten bu adam
üstelik evden de kaçmıyor.

Devamını Oku
Cesare Pavese

Yeniden başlayamaz artık bu gövde.
Gözlerine dokunulduğunda, bir yığın toprağın
canlılığını duyar biri. Tan ağırtısında da
kendisini susturamıyan topraktır o.
Olü bir gövdedir, o bir çok uyanıştan
kalan ama.

Devamını Oku
Cesare Pavese

Sessizce yürüyoruz tepenin yamacında bir akşam.
Alacakaranlığın yoğunlaşan loşluğunda amcamın oğlu
suskun, yanık yüzlü, dingin davranışlı, beyaz giysili
bir dev sanki. Suskunluk bizim erdemimiz.
Atalarımızdan biri iyice yanlız kalmış olmalı
- aptalların arasında bir büyük adam ya da

Devamını Oku